คุนก้คือคุน . . .

ผมก้คือผม . . .

คุนก้เป็นของคุนแบบนั้น

ส่วนผมก้เป็นของผมหยั่งงี้

ผมอาจจะเปลี่ยนแปลงตัวผมได้

แต่

ผมคงไปเปลี่ยนอะไรที่คุนเป็นไม่ได้

เท่าที่ผมทำได้และควรจะทำ

ก้แค่ยอมรับความจิง

ว่า

คุนเป็นคนหยั่งงั้น

และ

(แอบหวังเล็กๆ ว่า) 

ซักวัน 

คุนอาจจะอยากเปลี่ยนมันด้วย ตัว คุน เอง

ไม่รู้เหมือนกันว่ามันดีหรือไม่ดี

แต่มันคงไม่มีที่แย่ไปกว่านี้อีกแล้ว

9239 0

9459 0

96 97 2939

999 928

*

"

I AM NOWHERE BUT HERE

n

I'VE LOVED NO ONE BUT YOU...

"

ถ้ายังสงสัย

ก้ไม่รู้ พูดยังไงแล้ว

.

.

.

ฉันไม่ได้รักเทอ

ฉันไม่ได้ชอบเทอ

ไม่เคยคิด

ไม่เคยฝัน

ไม่เคยเผลอ

ไม่เคยมีเทอ อยู่ข้างใน

และ จะไม่รักเทอ

ไม่ว่าจะเมื่อไร

จะวันนี้ หรือวันไหน

จะพรุ่งนี้ หรือเมื่อไร

จะไม่มีใจไป รักเทอ

. . . พ อ ใ จ รึ ยั ง ?

ผมเจอเทอครั้งแรกในไฮ5

เทอเป็นเพื่อนของคนที่ผมรู้จัก

ผมแอ๊ดเทอทันทีที่เห็นแก้มป่องๆ2ข้างนั่น

เทอเป็นผู้หญิงสวยน่ารัก

เทอยิ้มเก่ง ตัวเล็ก และดูมีความมั่นใจ

ผมรับรู้ เรื่องของเทอ

ผ่านทางรายละเอียดต่างๆที่เทอบรรจงใส่มันไว้

ผมอ่านตัวหนังสือที่เทอเขียน

ผมฟังเพลงที่เทอฟัง

ผมนั่งดูรูปที่เทอถ่าย

ผมยิ้ม :)

ผมชักชอบเทอแล้วสิ . . .

ผมอ่านไดอารี่ของเทอ

เทอไม่เหมือนผู้หญิงอีกหลายๆคนที่ผมเคยเจอ

เทอเป็นตัวของตัวเอง

เทอมีความสุขกับเรื่องเล็กๆ

และใส่ใจในหลายๆอย่าง ที่หลายๆคนอาจมองข้ามไป

เทอร้องไห้ให้กับความเหงา

เทอละเอียดอ่อน หวั่นไหวง่าย

เทอดูบอบบาง

แต่มีความคิด

บางครั้งผมมองเทอเหมือนเด็กน้อย

แต่หลายครั้งผมรุสึกว่าเทอเป็นผู้ใหญ่

จริงๆแล้ว

เทออาจจะแข็งแกร่งกว่าผมมากก้ได้

ยิ่งรุจักตัวตนของเทอเท่าไหร่

ผมยิ่งรุสึกว่าเทอ น่าปลื้มชะมัด!

ผมอยากรุจักเทอมากกว่านี้

ผมอยากเข้าใจเทอ อยากดูแลเทอ

มันน่าแปลกนะ

แค่ผมเห็นชื่อเทอในเอ็ม

ผมก้ตื่นเต้น

แล้วก้อดเป็นห่วงไม่ได้

มันน่าแปลกกว่า

การที่ใครคนนึง จะชอบอีกคนนึง

ได้มากมาย ขนาดนี้

ทั้งที่ไม่เคยเจอหน้ากันซักครั้ง

มันน่าแปลกจริงๆ

ที่คนที่เอาแต่ยืนเฉยๆอย่างผม

วิ่งเข้าหา คนอื่น

อย่างตั้งใจ ขนาดนั้น

ผ ม ช อ บ เ ท อ จิ ง ๆ

เทอมีเสน่ห์

เทอมีอะไรซักอย่างที่ดึงดูดให้ผมหลงใหล

เทอเป็นผู้หญิงแบบที่ผมตามหามาตลอด

และไม่เคยคาดหวังว่าจะได้เจอ

แต่

ผมก้เจอเทอแล้ว . . .

'ผู้ ห ญิ ง ค น ที่ ผ ม อ ย า ก ทำ ใ ห้ ยิ้ ม'

แล้วเทอล่ะว่าไง

ให้ผมเป็นคนทำให้เทอ ยิ้ม

ไ ด้ ไ ม๊ ?

^_________________________________^

มีคนเคยถามผมว่า

ทำไมถึงได้รักคนๆนึง

มากมายขนาดนี้

ทั้งๆที่

'เ ร า'

ยืนอยู่บนพื้นฐานความเป็นไปไม่ได้แบบนั้น

มันเป็นไปไม่ได้ ที่คุนจะรักผม จิงๆ

มันเป็นไปไม่ได้ ที่คุนจะหยุดวิ่ง เพื่อเดินไปพร้อมๆกับผม

และ

มันเป็นไปไม่ได้ ที่ผมจะไม่ต้องเหนื่อย กับการวิ่งตามคุน

มันเป็นไปไม่ได้

เพราะคุนคือคนที่ใช่สำหรับผม

แต่

ผมอาจจะไม่ใช่คนที่ใช่ สำหรับคุน

มันเป็นไปไม่ได้

เพราะคนที่ผมอยากกอดคือคุน

แต่

คนที่คุนอยากกอด อาจไม่ใช่ผม

คุนมีโลกของคุน

ผมมีโลกของผม

โลกของผมมีคุน

แต่โลกของคุนอาจไม่ได้มีผม

กี่ครั้ง

ผมร้องไห้

ผมเสียใจ

ผมเหนื่อย

ผมท้อ

แต่ผมยังเชื่อ

ผมยังซื่อสัตย์กับความรู้สึกของผม

ผมไม่เคยเบื่อ

หรือ

ถอยหลังออกห่าง

วันนี้

ผมร้องไห้

ผมเสียใจ

ผมเหนื่อย

ผมท้อ

ผมยังไม่เบื่อ

ผมยังคงเชื่อ

แต่มันได้เวลาแล้ว

ผมจะ

เดินถอยหลัง

i let u go

NOT BECAUSE i suddenly stopped caring u,

i just want to see . . .

'IF U CARE ME ENOUGH TO COME BACK'

i love u darling . . .

i really love u . . .

i miss u darling . . .

'n i need u . . .

i care u darling . . .

i really do . . .

how much . . .

may u never know . . .

just know . . .

i do . . .

*THX MY BELOVED MUSE, U!!

FOR A FRIEND WHO ALWAYS MAKE ME SMILE & HIS BELOVED MOONSHINE

ผมรักกลางคืน

ไม่ใช่เพราะแสงสีที่สาดส่องให้เมืองสว่างไสว

ไม่ใช่เพราะความเงียบ

ไม่ใช่เพราะมันเป็นเวลาที่ใครและใครพากันหลับใหล

ผมรักกลางคืน

ไม่ใช่เพราะเกลียวคลื่นที่ตื่นขึ้นพร้อมกับผม

ไม่ใช่เพราะสายลม

ไม่ใช่เพราะเสียงเพลงที่ขับกล่อมให้ชุ่มชื้น

ผมรักกลางคืน

เพราะมันเป็นเวลาที่ผมจะได้พบ เ ท อ

'พ ร ะ จั น ท ร์'

ผู้คนต่างเรียกเทอแบบนั้น

'พ ร ะ จั น ท ร์'

สาดแสงอ่อนโยนให้กับความมืด

สง่างามท่ามกลางหมู่ดาวนับร้อยพัน

สวยโดดเด่นในท้องฟ้าสีดำสนิทของรัตติกาล

ความงดงามที่เศร้าสร้อยนั้น

มีแรงดึงดูดมากกว่าโลก

มันทำให้ผมหลงใหล

ผมพยายามดันตัวเองให้สูงขึ้น

ครั้งแล้วครั้งเล่า

เพียงเพื่อจะได้เข้าใกล้เทอ

ผมอยากรู้จักเทอ มากกว่านี้

และในวันหนึ่ง

เทอก้หันมามองผม

เทอยิ้ม

ในรอยยิ้มของเทอ

ผมเห็นคราบน้ำตา

'ทำไมเทอถึงดูเศร้าอยู่เสมอ'

ผมถามเทอเมื่อเราได้คุยกัน

'ฉันรู้สึกเหมือนอะไรในตัวฉันขาดหายไป'

'ฉันรู้สึกว่าฉันไม่สมบูรณ์'

เทอตอบ

เทอพูดถูก ผมพึ่งสังเกตเห็น

เทอเป็นวงกลมที่ไม่เต็มวง

'ฉันต้องการใครซักคนมาเติมมัน'

'แต่ฉันไม่รู้ว่าใครคืออีกครึ่งนึงของฉัน'

พระจันทร์เล่าเรื่องของเทอให้ผมฟัง

เทออยากถูกเติมเต็ม

แต่มันเจ็บปวดเหลือเกิน

เมื่อพบว่าใครที่เข้ามาไม่ใช่ 'ชิ้นส่วนที่ใช่'

และเทอคงรับไม่ไหว

หากการเติมนั้นมันทำให้เทอต้องสูญเสียความเป้นตัวเทอไป

เทออยากถูกเติมเต็ม

แต่เทอกลัว

ผมยิ้ม

ผมไม่รู้ว่าผมจะใช่ 'ชิ้นส่วนที่ใช่' นั้นไม๊

ผมไม่รู้ว่าเทอจะเชื่อในความรู้สึกของผมรึป่าว

แต่ผมยิ้ม ผมอยากให้เทอยิ้ม

'ผมเฝ้ามองเทอมานานแสนนาน'

'เงาของเทอสะท้อนในดวงตาของผม'

'เทอมองเห็นไม๊'

'ถ้าเป็นเงาของเทอ ก้ไม่มีทางจะเป็นชิ้นส่วนที่ไม่ใช่'

'และไม่มีทางที่เทอ จะต้องสูญเสียความเป็นตัวเทอไป'

เทอหยุดร้องไห้

เทอไม่ได้กลัวอีกแล้ว

เทอเห็นเงาของเทอในตาของผม

เงาที่อยู่ตรงนั้นทุกวัน และตลอดไป

เทอยิ้ม

'ฉันยังไม่รู้ชื่อของคุน'

'เรียกผมว่า ท ะ เ ล'

.

***o8

รู้สึกไม๊เวลาพระจันทร์ไม่เต็มดวงมันเหมือนตัว c

เวลารวมกับเงาที่สะท้อนบนทะเล มันดูเหมื๊อนเหมือนตัว S

เอาบนกะล่างประกบกันได้ O กลมๆที่เต็มวงพอดี

เครื่องหมาย infinity มีความหมายว่า ไม่มีที่สิ้นสุด

เอามาตะแคงกลายเป็น 8 (พี่นลินยืมหน่อยนะคะ ^^)

ถ้าระหว่างคนสองคน คือ จิ๊กซอว์สองชิ้นที่มีรอยต่อกัน

ต่างคนต่างเก็บไว้คนละชิ้น 8 มันก้แยกได้เป็น

e และ a

THAT'S WHY WE CALL 'ท ะ เ ล'   ว่า   's e a'

---------------------------------------------------------------------------

* นายทะเล http://ttoopp.storythai.com

* คุนพระจันทร์ http://zansitar.storythai.com

* การต้องเจ็บปวด หนักใจ ต้องเหนื่อยเปล่า เพื่อคนที่เรารัก

* การได้หัวเราะอย่างอารมดี ได้อมยิ้มเวลาคิดถึงเค้า

* การที่ต้องร้องไห้เป็นบ้าเป็นหลัง ต้องง้อ ต้องเป็นห่วงเค้า

* การได้รับไออุ่นๆจากอ้อมแขนที่โอบกอด ได้มีคนให้โทหาเวลาเหงาๆ
            มีรุบให้พกในกระเป๋าตัง รึว่าใช้เป็นแบ๊คกราวมือถือ

* การต้องอดหลับอดนอนนั่งรอโทสับ ต้องเครียด ต้องโทรม ใช้ตังเยอะขึ้น
            ต้องดูเเลเอาใจใส่ และให้เวลาส่วนใหญ่กะเค้า

เวลาที่คุนเห็นคน2คน จับมือกันอยู่ตรงหน้า

คุนเคยตัดความอิจฉาออกไป แล้วคิดไม๊

ว่า นั่ น น่ ะ 

ความสุข หรือ ภาระ?

. . . .

h a p p i n e s s ?

ความ สุข หรอ ?

มันคงเป็นสุขที่เต็มไปด้วยความเหนื่อย

เหนื่อยกับภาระ หน้าที่ที่ตามมาอย่างไม่ตั้งใจ

ภาระหนักๆที่ต้องทำหากต้องการรักษาความสุขนี้ไว้

ทั้งร้องไห้ กังวล กลัว หวง เป็นห่วง คิดถึง . . .

แล้ว . . .

มันคุ้มกันรึป่าวนะ

ถ้า รัก* คือความสุขที่เป็นภาระเเบบนี้

( a dutiful happiness )

. . . .

d u t y ?

ภา ระ รึ ป่าว ?

ภาระที่เราสร้างเองอย่างเต็มใจ

ภาระที่ยินดีจะยอมรับแม้ว่าจะเหนื่อย จะหนัก

เพราะรู้ว่า . . .

เป็นเพราะภาระหน้าที่มากมายพวกนี้

ที่จะทำให้ได้พบกับความสุข

สุขที่ได้เห็น 'คนรัก' ยิ้ม หัวเราะ

ได้อยู่ข้างๆ ได้บอกรัก . . .

จะว่าไป . . .

มันอาจจะเป็นภาระที่เป็นสุขก้ได้นะ

รัก* น่ะ

( a happy duty )

. . . .

ฉันอยากเป็นก้อนหิน . . .

ก้อนหินไม่มีตา

ไม่ต้องมองเห็นอะไรที่ไม่อยากเห็น

ก้อนหินไม่มีหู

ไม่ต้องทนฟังอะไรที่ไม่อยากฟัง

ก้อนหินไม่รู้ร้อน

และไม่รู้หนาว

ก้อนหินไม่หิว

ไม่ต้องกิน ไม่ต้องกลัวอ้วน

ก้อนหินไม่ต้องห่วงสวย

ไม่ต้องคอยแข่งกับใครๆ

ก้อนหินไม่ต้องตั้งใจเรียน

ก้อนหินไม่ต้องทำงาน

ก้อนหินไม่มีพ่อแม่

ไม่ต้องแคร์ที่ใครทะเลาะกัน

ก้อนหินไม่ต้องแบกรับความหวัง

มันจึงไม่ทำให้ใครผิดหวัง

ก้อนหินไม่มีของที่อยากได้

และไม่อยากเป็นอะไรไปกว่าก้อนหิน

ก้อนหินไม่ยิ่งใหญ่

แต่มันไม่ต้องกลัวจะไร้ค่า

ก้อนหินไม่ดีใจ

และไม่รู้จักเสียใจ

ก้อนหินไม่ยิ้ม

และไม่ต้องร้องไห้

ก้อนหินไม่ห่วง

ไม่หวั่นไหว

และ รักใครไม่เป็น

(และตอนนี้)

ฉันอยากเป็นก้อนหิน . . .